GOYNUK KAYMAKAMLIĞI

Göynük yurdumuzun batı Karadeniz bölgesinin 31. ve 41. enlem ve boylamları arasında yer alır.
Yüzölçümü 1437 km2 olup, denizden yüksekliği 720 m. dir.
Bolu İlinin Güney Batısında yer alan Göynük İlçesinin doğusunda Mudurnu ilçesi, batısında Sakarya’nın Taraklı, Kuzeyini Sakarya’nın Akyazı, Güneyini Ankara’nın Nallıhan, Eskişehir’in Sarıcakaya ve Bilecik’in Yenipazar ilçeliri çevirmektedir.

İlçe arazi yapısı, beşeri ve ekonomik özellikler yönünden beş bölgeye ayrılabilir.
1. Falanızkırı,
2. Kaşıkcıderesi,
3. Dağsalısı,
4. Alaniçi,
5. Akarsuyu boyu ve Ova bölgesi.

YÜZEY ŞEKİLLERİ

İlçe toprakları genellikle dağlık, tepelik ve akarsuların derin vadiler açtığı bir araziyi kapsamaktadır.Göynük Alp Orejenesi sonucu teşekkül etmiş Kuzey Anadolu Dağları olarak isimlendirilen kuşak üzerinde yer almaktadır. Dolayısıyla bu hareket sonucu yörede etkin olan dağlar teşekkül etmiştir. ...Göynük`ü çevreleyen dağlar, Kuzey Anadolu dağ sisteminin birer parçasını oluşturan Köroğlu Dağları ile Abant Dağları`nın birer uzantısı durumundadır. Bu dağların uzantıları Göynük`e doğru birkaç kola ayrılırlar ve yükseltileri iyice azalır.

DAĞLAR: Abant Silsilesinin devamını oluşturan Kapıormanı Dağı 1277 m. Yüksekliğinde iken, doğuya doğru gidildiğinde Arıkçayırı tepesi 1617 m’yi bulmaktadır. Köroğlu Dağlarının kapsamındaki Kocaman Dağ 1379 m. İken, Güneydoğuya doğru gidildiğinde Köroğlu kayası 1720 m. Ye ulaşmakta ve ilçemizdeki en yüksek nokta olmaktadır.Göynük, doğuda Buzluk, batıda Boztepe, kuzeyde Zincirlikayalar, güneyde Erenler ismini taşıyan yüksek tepeler arasındaki yamaçlarına yaslanarak kurulan tipik bir Anadolu kasabasıdır. Arazi batıya doğru alçalmaktadır. ...Göynük Çayı ve Sofuali Çayı ilçenin güneybatısında birleşerek ilçeden çıkarlar, dar ve derin vadilerden geçerek Sakarya nehrine karışırlar. Şehrin içinde ve kenarlarında Sela Kayası, Kızılkaya, Bozdağ ve Buzluk dağları vardır.

AKARSULAR

GÖYNÜK ÇAYI: Sakarya Havzası içinde yer alır. Esas kaynağını Çubuk Gölü ayağından alır. Yan dereler yardımı ile beslenir. Göynük`ten geçtikten sonra Değirmenözü,İbrahimler ve Hatip Deresi`ni alarak Göynük ve Bolu il sınırlarından çıkar. Doğu-batı istikametinde eğimi takip ederek Sakarya Nehri`ne ince bir vadi ile açılır. Eğimin fazla olduğu yerlerde hızlı akışlıdır. Eğimin fazla olduğu yerlerde hızlı akışlıdır. Eğimin azaldığı yerlerde ise çok geniş olmamakla birlikte menderesler çizerek yoluna devam eder. En fazla akım nisan-mayıs aylarında görülür. Zaman zaman ilkbahar ve yaz aylarında görülen sağanak yağışlar ile coşarak etrafındaki tanm alanlarını önemli ölçüde tahrip eder. 1991 yılının temmuz ayında meydana gelen sel felaketi şehir merkezinde evlerin yıkılmasına,bazı araçların sele kapılıp gitmesine ve hayvan telefine sebep olmuştur.

OVALAR : İlçe sınırları içersinde yer alan en önemli ova, çöküntü sonucu oluşan Himmetoğlu ovasıdır. Göynük İlçesi güneyinde yer alan Himmetoğlu ovasının kuzey-güney yönünde 5 km. genişliği var iken, doğu-batı yönünde 17 km. uzunluğa ulaşmaktadır. Bölücekova’dan başlayıp, Çatak boğazına uzanan bölümde ılık bir iklim hüküm sürer. Himmetoğlu’nun kuzey batısında peneplen (yontuk düz) özelliği taşıyan Narzanlar düzlüğü yer alır. Burada karasal iklimin özellikleri görülür.

PLATOLAR : İlçenin kuzeyinde sıradağların uzanışına paralel yüksek düzlükler ise doğu-batı istikametinde Karabey, Çubuk, Değirmenözü ve kaşıkçı yaylalarıdır.

JEOLOJİK YAPI: İlçe arazisi yapısal jeoloji bakımından Mezozoik ve Neozozik çökellerden oluşmuştur. Mezozoik; Pelojik organizmalı alt ve üst kratese, Neozoik bebentonik organizmalı Paleosen ve eosen ile temsil edilmektedir.

İKLİMİ : Göynük, ne deniz ikliminin bariz etkilerinin görüldüğü Karadeniz iklim tipi, ne de İç Anadolu`nun tam karasal iklim özelliklerinin görüldüğü bir sahadır. Her iki iklim tipi arasında geçiş özelliği gösterir... Göynük, genel bir açıklama ile yazları sıcak ve kurak, kışları ise soğuk ve kar yağışlı karasal iklim özellikleri göstermektedir. Fakat sonbaharda başlayan yağışlı devrenin mayıs ortalarına kadar uzaması karasal iklim tipinden ayrılmasına sebep olmaktadır. Sıcaklıkların yıllık gidişi mevsimlerin genel karakterine uygun bir seyir göstermektedir. Aralık, ocak, şubat aylan en soğuk aylar, haziran, temmuz, ağustos ayları ise en sıcak aylar olarak görülür.

Yağışlar ilk ve sonbahar aylarında görülür. Ortalama yıllık yağış miktarı m" de 614 kg`dır. Göynük`te yıllık ortalama sıcaklık 10,8 °C, en yüksek sıcaklık 36,5 °C, en düşük sıcaklık ise -17,6 °C olup, ortalama kar yağdığı gün sayısı 16`dır.

Hemen her yönde esen rüzgarlar aynı hızdadır. En çok esen hakim rüzgar yönü ise kuzeydoğu rüzgarı yani "poyraz"dır.

Madenler

Göynük, Orojenesi sonucunda oluşan Kuzey Anadolu Fay Hattı üzerinde bulunmasından dolayı madenler bakımından oldukça zengindir. M.T.A. Enstitüsü tarafından hazırlanan "Türkiye Yer Altı Kaynaklan Envanteri"ne göre ilçe genel sınırları içinde şu madenlere rastlanmıştır.

Hasanlar Köyü`nde asfaltit, Bölücekova, Çubukdere, Güney, Kabalar, Hasalar, Kayabaşı, Kuyupmar, Kürnüç, Yukarı Milyas köylerinde bitümli şist, Merkez ilçede çimento hammaddesi, Çaylak köyünde demir, Göynük merkez, Bölücekova, Himmetoğlu, Kuyupmar, Şeyhler`de maden kömürü, Çatacık ve Ilıca köylerinde maden suyu, Germenas köyü yakınlarında 4 adet petrol yatağı belirtilmiştir. Ayrıca, bol miktarda mermer yatakları vardır.

Günümüzde sadece mermer ve linyit yatakları işletilmektedir.İlçedeki en önemli yer altı zenginliği Linyit Kömürü`dür. Türkiye Kömür İşletmelerince işletilen Himmetoğlu ocaklarındaki linyit kömürünün rezervi 39 milyon ton olup, kalorisi ortalama 4500`dür.

Bitki Örtüsü: İlçe arazisinin 2/3`si dağlık ve ormanlık saha, geri kalan 1/3`i genellikle tarım sahası ve akarsu boylandır. İlçede asli ağaç türü Karaçam`dır. Bundan sonra Sarıçam ve Palamut Meşesi gelir. Diğer ağaç türleri ise Pırnal Meşesi, Kayın,Ihlamur, Şimşir, Karaağaç ve Ardıç`tır.

İlçe merkezinde evlerin bahçeler içinde yer almaları ve bu bahçelerdeki meyve ağaçları ilçeye yeşil bir görünüm vermektedir. Ayrıca akarsu boylamadaki kavak ağaçlan önemli bir yer tutmaktadır.

Orman varlığı, Göynük Orman İşletmesi`nin yoğun çalışmaları ile hem korunmakta hem de müsait sahalara yeniden fidan dikilerek geliştirilmeye çalışılmaktadır.

Bölge topraklarının ana materyali killi, kumlu, kalkerli ve marnlı kayaların ufalanmalarıyla oluşmuştur. Toprak tipleri: Kahverengi orman toprakları, kolüviyal topraklar ve alüvyon topraklarıdır.